Erken Evre Meme Kanseri Tedavisi: Kür Hedefli, Kişiselleştirilmiş ve Kanıta Dayalı Modern Yaklaşım

Erken evre meme kanseri, tümörün memede sınırlı kaldığı (T1-T2) ve genellikle aksiller lenf nodlarında ya hiç yayılım olmadığı (N0) ya da sınırlı yayılım gösterdiği (N1) hastalık spektrumunu tanımlar. Bu evrede uygulanan multidisipliner tedavi protokolleri, beş yıllık genel sağkalım oranlarını yüzde 95'in üzerine taşımakta ve hastaların büyük çoğunluğunda kalıcı kür (tam iyileşme) sağlamaktadır. Onkoloji Rehberi olarak biz, hastalarımıza yalnızca standart bir tedavi sunmuyoruz; tümörün moleküler alt tipini, Ki-67 proliferasyon indeksini, hormon reseptör durumunu (ER/PR), HER2 ekspresyonunu, genomik risk skorlarını (Oncotype DX, MammaPrint) ve hastanın yaşam beklentisini, komorbiditelerini, fertilite hedeflerini birlikte değerlendirerek tamamen kişiselleştirilmiş bir tedavi yol haritası oluşturuyoruz.

Modern meme onkolojisinde 'erken evre' tanımı, evre 0 (DCIS - duktal karsinoma in situ), evre I (≤2 cm tümör, lenf nodu negatif), evre IIA ve seçilmiş evre IIB olgularını kapsar. Bu hastalık grubunda tedavi başarısı; doğru cerrahi tekniğin seçimi, sentinel lenf nodu biyopsisinin standardizasyonu, adjuvan radyoterapinin hipofraksiyone protokollerle uygulanması ve sistemik tedavinin (kemoterapi, hormonoterapi, hedefe yönelik tedavi) doğru endikasyon ile başlatılmasına bağlıdır. Tedavinin başarısı kadar; meme estetiğinin korunması, lenfödem riskinin minimize edilmesi, kardiyotoksisitenin önlenmesi ve hastanın psikososyal iyilik halinin desteklenmesi de tedavi planının ayrılmaz parçalarıdır.

Tanı ve Evreleme: Tedavi Kararının Temeli

Erken evre meme kanseri tanısı; klinik muayene, mamografi, meme ultrasonografisi ve kontrastlı meme MR'ı ile başlar. Şüpheli lezyonlardan tru-cut biyopsi alınarak histopatolojik tip (invaziv duktal, invaziv lobüler, müsinöz, tubuler, medüller), tümör derecesi (Nottingham grade 1-3), ER/PR oranı (Allred skoru veya yüzde ifadesi), HER2 durumu (IHC 0, 1+, 2+, 3+ ve şüpheli olgularda FISH amplifikasyonu) ve Ki-67 proliferasyon indeksi belirlenir. Aksiller değerlendirmede ultrasonografik olarak şüpheli lenf nodu varsa ince iğne aspirasyon biyopsisi yapılır.

Sistemik evrelemede; erken evre hastalarda PET-CT rutin önerilmez. Evre IIB ve üzeri olgularda toraks BT, batın ultrasonografisi veya BT, kemik sintigrafisi planlanır. Genetik risk değerlendirmesi (BRCA1/2, PALB2, TP53, CHEK2 mutasyon analizi); 50 yaş altı tanı, üçlü negatif fenotip, bilateral hastalık veya kuvvetli aile öyküsü varlığında zorunludur. Bu sonuçlar; bilateral profilaktik mastektomi, salpingo-ooforektomi veya PARP inhibitörü kullanımı gibi kritik kararları doğrudan etkiler.

Meme Koruyucu Cerrahi (BCT - Breast Conserving Therapy)

Erken evre meme kanseri tedavisinde altın standart yaklaşım, lumpektomi (geniş lokal eksizyon) ve ardından meme ışınlamasıdır. NSABP B-06 ve Milano çalışmaları, meme koruyucu cerrahi ile total mastektominin uzun dönem sağkalım açısından eşdeğer olduğunu kanıtlamıştır. Cerrahi sınır negatifliği için 'no ink on tumor' kriteri (boya temas etmeyen sınır) yeterli kabul edilir. Onkoplastik cerrahi teknikleri (volüm yer değiştirme, volüm yerine koyma flepleri, redüksiyon mammoplasti tabanlı yaklaşımlar) ile %30'a varan tümör hacmi rezeke edilirken meme estetiği korunabilir.

İntraoperatif değerlendirmede frozen section, spesimen mamografisi ve cavity shaving teknikleri kullanılarak yeniden eksizyon (re-excision) oranları %15'in altına çekilebilmektedir. Meme koruyucu cerrahi sonrasında tüm hastalara whole breast irradiation (WBI) önerilir; düşük riskli, 70 yaş üzeri, ER pozitif hastalarda PRIME II ve CALGB 9343 çalışmalarına dayanarak radyoterapi atlanabilir.

• Tümör / meme hacim oranının uygun olması (genellikle <%20)
• Multisentrik hastalık bulunmaması
• Daha önce meme ışınlaması öyküsünün olmaması
• Hamilelik kontrendikasyonunun olmaması
• Cerrahi sınır negatifliğinin sağlanabilmesi
• Bağ dokusu hastalığı (skleroderma, aktif SLE) olmaması

Sentinel Lenf Nodu Biyopsisi ve Aksiller Yönetim

Klinik olarak aksiller lenf nodu negatif hastalarda sentinel lenf nodu biyopsisi (SLNB) standarttır. Mavi boya, radyokolloid (Tc-99m) veya süperparamanyetik demir oksit (Magtrace) ile çift ajan tekniği uygulanır. ACOSOG Z0011 çalışmasının sonuçları doğrultusunda; T1-T2 tümörü olan, 1-2 sentinel lenf nodu pozitif, meme koruyucu cerrahi planlanan ve aksiller radyoterapi alacak hastalarda komplet aksiller diseksiyon güvenle atlanabilir. Bu yaklaşım, lenfödem riskini dramatik şekilde azaltır.

Neoadjuvan kemoterapi sonrası aksiller değerlendirmede 'targeted axillary dissection (TAD)' tekniği uygulanmaktadır; tanı anında klipslenen pozitif lenf nodunun sentinel nodlarla birlikte çıkarılması yanlış negatiflik oranını %2'nin altına düşürür. Konvansiyonel aksiller diseksiyonun yerini büyük ölçüde alan bu modern yaklaşım, hastalarda omuz hareket kısıtlılığı, kronik ağrı ve lenfödem oranlarını anlamlı şekilde azaltmaktadır.

Adjuvan Radyoterapi: Hipofraksiyone Protokoller ve İleri Teknikler

Meme koruyucu cerrahi sonrası adjuvan radyoterapi, lokal rekürrens riskini %30-35'ten %5-10'a indirir. Çağdaş onkoloji pratiğinde hipofraksiyone protokoller (40 Gy / 15 fraksiyon, 26 Gy / 5 fraksiyon - FAST-Forward) konvansiyonel 50 Gy / 25 fraksiyon protokolüne göre eşdeğer etkinlik ve daha düşük toksisite ile uygulanmaktadır. Sol meme ışınlamasında derin nefes tutma tekniği (DIBH) ile kardiyak dozlar minimize edilir. Detaylı radyoterapi yaklaşımları için bkz: radyoterapi, IMRT, VMAT ve IGRT sayfalarımız. Stereotaktik vücut radyoterapisi seçilmiş olgularda tümör yatağı boost'u için kullanılabilir; bkz: SBRT.

Bölgesel lenf nodu ışınlaması (RNI - regional nodal irradiation) için endikasyonlar; ≥4 pozitif aksiller lenf nodu, neoadjuvan kemoterapiye yanıtsız aksiller yük, 4 cm üzeri tümör ve genç yaş (≤40) gibi yüksek risk faktörlerini içerir. İntraoperatif radyoterapi (IORT) ve aksellere parsiyel meme ışınlaması (APBI), düşük riskli seçilmiş hasta gruplarında tedavi süresini önemli ölçüde kısaltır.

Adjuvan Sistemik Tedavi: Moleküler Alt Tipe Göre Stratejiler

Luminal A ve Luminal B (Hormon Reseptörü Pozitif) Hastalık

ER ve/veya PR pozitif, HER2 negatif tümörlerde 5-10 yıllık adjuvan endokrin tedavi temel tedavidir. Premenopozal hastalarda tamoksifen ± over fonksiyon supresyonu (OFS, gosereline ile), postmenopozal hastalarda aromataz inhibitörleri (anastrozol, letrozol, eksemestan) tercih edilir. Yüksek riskli hastalarda 5 yıllık tedavi sonrası 5 yıl daha uzatılmış endokrin tedavi (extended adjuvant) düşünülür. Kemoterapi kararı; Oncotype DX Recurrence Score (RS), MammaPrint ve TAILORx çalışmasının sonuçlarına göre verilir. RS <11 hastalarda kemoterapi atlanır, RS 11-25 arasında klinik risk değerlendirmesi yapılır. Adjuvan kemoterapi protokolleri için bkz: kemoterapi.

Yüksek riskli HR+/HER2- hastalarda monarchE çalışmasına dayanarak 2 yıl süreyle abemaciclib (CDK4/6 inhibitörü) eklenmesi, invaziv hastalıksız sağkalımı anlamlı şekilde uzatır. NATALEE çalışması ribociclib için benzer fayda göstermiştir. BRCA mutasyon taşıyıcılarında OlympiA çalışması doğrultusunda 1 yıl olaparib (PARP inhibitörü) adjuvan tedavi standart hale gelmiştir.

HER2 Pozitif Hastalık

HER2 pozitif (IHC 3+ veya FISH amplifiye) hastalıkta trastuzumab temelli tedavi devrimsel sonuçlar üretmiştir. Düşük riskli T1aN0 tümörlerde APT (Adjuvant Paclitaxel and Trastuzumab) protokolü ile 12 hafta paklitaksel + 1 yıl trastuzumab uygulanır. Orta-yüksek riskli olgularda neoadjuvan TCHP (docetaxel + karboplatin + trastuzumab + pertuzumab) protokolü altın standarttır. Patolojik tam yanıt (pCR) sağlanan hastalarda adjuvan dönemde trastuzumab + pertuzumab kombinasyonu sürdürülür.

Neoadjuvan tedavi sonrası rezidüel hastalık (non-pCR) saptanan HER2 pozitif olgularda KATHERINE çalışması doğrultusunda 14 siklus T-DM1 (ado-trastuzumab emtansine) uygulanır; bu yaklaşım invaziv hastalıksız sağkalımı %11 mutlak fayda ile artırır. Kardiyotoksisite riski nedeniyle her 3 ayda bir LVEF takibi yapılır.

Üçlü Negatif Erken Evre Hastalık

Üçlü negatif meme kanserinde erken evre tedavinin kalbi neoadjuvan kemoimmünoterapidir. KEYNOTE-522 çalışmasına dayanarak T1c üzeri veya nodal pozitif tümörlerde neoadjuvan dönemde pembrolizumab + karboplatin + paklitaksel ardından AC, adjuvan dönemde pembrolizumab monoterapisi standart kabul edilir. Non-pCR olgularında adjuvan kapesitabin (CREATE-X) veya BRCA mutasyonu varlığında olaparib (OlympiA) eklenir. Üçlü negatif hastalığın ayrıntılı tedavi yaklaşımı için bkz: triple negatif meme kanseri tedavisi.

Meme Rekonstrüksiyonu ve Onkoplastik Yaklaşımlar

Mastektomi gereken hastalarda eş zamanlı (immediate) veya gecikmiş (delayed) rekonstrüksiyon seçenekleri sunulur. Cilt koruyucu (skin-sparing) ve meme başı koruyucu (nipple-sparing) mastektomi teknikleri ile estetik sonuçlar belirgin şekilde iyileştirilmiştir. Rekonstrüksiyon seçenekleri arasında doku genişletici + protez, DIEP (deep inferior epigastric perforator) flep, TRAM flep, latissimus dorsi flep ve lipofilling (yağ greftleme) yer alır.

Adjuvan radyoterapi planlanan hastalarda kapsül kontraktürü riski nedeniyle otolog rekonstrüksiyon (DIEP) tercih edilebilir. Tüm rekonstrüksiyon kararları multidisipliner konsey kararı ile alınır. Cerrahi seçeneklerin geniş bir spektrumu için bkz: meme kanseri tedavisi, organ koruyucu cerrahi ve robotik kanser cerrahisi sayfalarımız.

Fertilite Koruma ve Genç Hasta Yönetimi

40 yaş altı hastalarda fertilite koruma kemoterapi başlamadan önce mutlaka konuşulmalıdır. GnRH agonistleri (gosereline) ile over supresyonu, embriyo veya oosit kriyoprezervasyonu seçenekleri sunulur. Endokrin tedavi sırasında gebelik isteyen hastalarda POSITIVE çalışması doğrultusunda 18-30 ay sonrası tedaviye ara verilebilmektedir.

İzlem ve Survivorship

Erken evre meme kanseri sonrası izlem; ilk 2 yıl 3-6 ayda bir, 3-5. yıllar 6-12 ayda bir, 5. yıl sonrası yıllık klinik muayene ve yıllık mamografi (± meme MR) ile yürütülür. Tümör markırları (CA 15-3, CEA) rutin olarak kullanılmaz. Endokrin tedavi alan hastalarda kemik mineral yoğunluğu takibi, kardiyovasküler değerlendirme ve metabolik profil izlemi yapılır.

Tarama programları, hastalığın erken evrede yakalanmasında kritik rol oynar. Detaylı bilgi için meme kanseri taraması sayfamızı inceleyebilirsiniz. Sağlık okuryazarlığı ve kapsamlı klinik bilgi için klinik uzmanı kaynaklarına da başvurabilirsiniz.

Neden Onkoloji Rehberi?

Onkoloji Rehberi olarak erken evre meme kanseri yönetiminde uluslararası kılavuzları (NCCN, ESMO, St. Gallen, Türk Tıbbi Onkoloji Derneği) referans alıyor, her hasta için multidisipliner tümör konseyi kararı alıyoruz. Genomik testlerin (Oncotype DX, MammaPrint, Prosigna) uygun endikasyonlarda kullanımı, ileri görüntüleme tekniklerinin (kontrastlı meme MR, ABUS) entegre edilmesi ve hasta odaklı sonuç ölçütlerinin (PROMs) izlenmesiyle, bilimsel mükemmellik ile insani yaklaşımı buluşturuyoruz. Hedefimiz; her hastamız için kürü maksimize ederken yaşam kalitesini korumaktır.

Sıkça Sorulan Sorular

Moleküler Alt Tipler ve Tedavi Bireyselleştirmesinin Kliniğe Yansımaları

Erken evre meme kanserinde moleküler alt tip; tedavi yoğunluğunun belirlenmesindeki en kritik parametredir. St. Gallen Konsensus'una göre Luminal A (ER+/PR yüksek, HER2-, Ki-67 düşük) hastalık tipik olarak sadece endokrin tedavi ile yönetilirken; Luminal B HER2 negatif tümörlerde Oncotype DX Recurrence Score'a göre kemoterapi kararı verilir. Luminal B HER2 pozitif tümörlerde hem endokrin tedavi hem HER2 hedefli tedavi hem de kemoterapi kombinasyonu standarttır. HER2 zenginleştirilmiş (HER2-enriched) subtip; HER2 amplifikasyonu olan ve ER negatif hastalığı tanımlar ve trastuzumab + pertuzumab temelli neoadjuvan protokollerle yönetilir. Bazal benzeri (basal-like) profil çoğunlukla üçlü negatif fenotipe karşılık gelir.

Bu sınıflamanın klinik pratiğe yansıması şudur: aynı boyutta (T1c) ve aynı lenf nodu durumunda (N0) iki hasta tamamen farklı tedavi protokollerine aday olabilir. Luminal A hastada 5-10 yıllık endokrin tedavi yeterli olabilirken; üçlü negatif hastada yoğun neoadjuvan kemoimmünoterapi gerekecektir. Bu yüzden tedavi öncesi tam ve doğru moleküler profilleme şarttır.

Genomik Testler: TAILORx, RxPONDER ve MINDACT

Hormon reseptörü pozitif, HER2 negatif, lenf nodu negatif erken evre meme kanserinde Oncotype DX Recurrence Score (RS) testi; 21 genden oluşan multigen panel ile rekürrens riskini ve kemoterapi faydasını öngörür. TAILORx çalışması; RS 11-25 arasındaki postmenopozal hastalarda kemoterapinin ek fayda sağlamadığını kanıtlamıştır. 50 yaş altı premenopozal, RS 16-25 arası hastalarda kemoterapi belirli ölçüde fayda gösterir. RxPONDER çalışması ise 1-3 pozitif lenf nodlu, RS ≤25 olan postmenopozal hastalarda kemoterapinin atlanabileceğini göstermiştir. MammaPrint (70 genli), MINDACT çalışmasında klinik yüksek riskli ancak genomik düşük riskli hastalarda kemoterapinin atlanabileceğini kanıtlamıştır. Bu testler her hastaya değil; doğru endikasyonla seçilen hastalara uygulandığında binlerce hastayı gereksiz kemoterapi yükünden korur.

Premenopozal Hasta Yönetimi ve Over Fonksiyon Supresyonu

Premenopozal yüksek riskli HR pozitif hastalarda SOFT ve TEXT çalışmaları doğrultusunda over fonksiyon supresyonu (OFS) + aromataz inhibitörü kombinasyonu, tamoksifen monoterapisine üstündür. OFS; cerrahi (bilateral salpingo-ooforektomi), radyolojik (over ışınlaması - günümüzde nadiren tercih edilir) veya farmakolojik (gosereline, leuprorelin) yollarla sağlanabilir. Farmakolojik yöntem en çok tercih edilenidir çünkü reversibldir ve fertilite hedefi olan genç hastalarda over rezervi korunabilir. OFS uygulanan hastalarda kemik mineral yoğunluğu, lipid profili, vasomotor semptomlar ve cinsel sağlık yakın takip edilir.

Adjuvan Tedavide Yan Etki Yönetimi ve Yaşam Kalitesi

Adjuvan endokrin tedavinin uzun süreli yan etkileri arasında sıcak basmaları, vajinal kuruluk, kemik yoğunluğu kaybı (özellikle aromataz inhibitörleri ile), eklem ağrıları, libido azalması ve nadiren endometriyum kanseri (tamoksifen ile) riski yer alır. Bu yan etkilerin önlenmesi için kalsiyum + D vitamini takviyesi, düzenli DEXA taraması, yaşam tarzı değişiklikleri (kilo kontrolü, düzenli egzersiz, sigarayı bırakma), gerektiğinde bifosfonat profilaksisi uygulanır. Tamoksifen kullanan hastalarda yıllık jinekolojik muayene ve gerekirse endometriyal değerlendirme yapılır.

Adjuvan Bifosfonat ve Kemik Sağlığı

EBCTCG meta-analizi; postmenopozal kadınlarda adjuvan bifosfonat (zoledronik asit veya klodronat) kullanımının kemik metastazı insidansını ve meme kanserine bağlı mortaliteyi azalttığını göstermiştir. Bu nedenle postmenopozal yüksek riskli HR pozitif hastalarda 3-5 yıl süreyle 6 ayda bir zoledronik asit önerilebilir. Çene osteonekrozu (ONJ) riski açısından tedavi öncesi diş değerlendirmesi şarttır.

Multidisipliner Tümör Konseyi: Kararların Omurgası

Onkoloji Rehberi bünyesinde erken evre meme kanseri tanısı alan her hastanın dosyası; medikal onkolog, radyasyon onkolojisi uzmanı, meme cerrahı, plastik cerrah, patolog, radyolog, jinekolog, psiko-onkolog, klinik genetik uzmanı, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı, onkoloji hemşiresi ve sosyal hizmet uzmanından oluşan multidisipliner konseyde tartışılır. Bu sistematik yaklaşım; cerrahi, radyoterapi, sistemik tedavi sıralamasının optimize edilmesini, genetik testlerin doğru zamanda yapılmasını, fertilite koruma kararlarının kaçırılmamasını ve hastanın bütüncül takibini güvence altına alır. Tümör konseyi kararı, kanıt düzeyi yüksek rehberlerden (NCCN, ESMO, St. Gallen) sapma gerektiren özel durumlarda da hastanın faydasına en uygun tedaviyi seçmemizi sağlar.

Neoadjuvan Sistemik Tedavi Endikasyonları ve pCR'ın Anlamı

Erken evre meme kanserinde neoadjuvan sistemik tedavi endikasyonları; lokal ileri hastalık, inflamatuvar meme kanseri, üçlü negatif T1c üzeri tümörler, HER2 pozitif T1c üzeri tümörler, meme koruyucu cerrahi şansını artırmak istenen seçilmiş HR pozitif olgular ve aksiller klinik N1 hastalıkta downstaging hedefiyle uygulanır. Neoadjuvan tedavi sonrası patolojik tam yanıt (pCR), uzun dönem sağkalımın en güçlü prediktörüdür; özellikle TNBC ve HER2 pozitif hastalıkta. Non-pCR olgularında adjuvan dönemde T-DM1 (HER2 pozitif), kapesitabin (TNBC) veya olaparib (BRCA mutasyon taşıyıcısı) eklenerek 'response-adapted' yaklaşım sergilenir. Bu strateji, gereksiz tedavi yoğunluğunu önlerken yüksek riskli hastalarda agresif takip ve ek tedavi imkânı yaratır.

Yan Etki Profilleri ve Hasta Eğitimi

Adjuvan kemoterapi (AC-T, TC, dose-dense AC-T) sırasında en sık görülen yan etkiler; nötropeni, anemi, trombositopeni, bulantı-kusma, alopesi, mukozit, periferik nöropati (taksan ilişkili), kemo-beyin (kognitif disfonksiyon), tromboembolizm ve kardiyotoksisite (antrasiklinler) sayılabilir. Bu yan etkilerin proaktif yönetimi; pegfilgrastim primer profilaksisi, antiemetik triple regimen (NK1 + 5-HT3 + deksametazon), trombositopeni profilaksisi, skalp soğutma (alopesi önlemi), dose modification protokolleri ve hasta eğitimi ile sağlanır. Hastalarımıza tedavi başlamadan önce ayrıntılı yazılı ve sözlü bilgilendirme yapılır; semptom günlüğü tutmaları teşvik edilir.

Survivorship Care Plan ve Yaşam Sonrası Bakım

Tedavi tamamlandıktan sonra her hastaya 'Survivorship Care Plan' düzenlenir. Bu dokümanda; alınan tüm tedavilerin özeti, geç dönem yan etkiler için izlem planı, önerilen kanser tarama programları, sağlıklı yaşam tavsiyeleri (egzersiz, beslenme, sigarayı bırakma, alkol kısıtlaması), psikososyal destek kaynakları, fertilite ve cinsel sağlık konuları yer alır. Bu yaklaşım hastanın 'aktif tedavi bittiğinde yalnız kalma' hissinin önüne geçer ve uzun dönem sonuçları iyileştirir.

Erken evre meme kanseri nedir?

Erken evre meme kanseri, tümörün memede sınırlı kaldığı (≤5 cm) ve uzak metastaz bulunmayan, evre 0-I-II hastalıkları kapsar. Bu evrede 5 yıllık sağkalım %95 üzerindedir.

Meme koruyucu cerrahi mi mastektomi mi daha güvenli?

NSABP B-06 ve Milano çalışmaları, uygun hastalarda meme koruyucu cerrahi + radyoterapinin mastektomi ile eşdeğer sağkalım sağladığını kanıtlamıştır. Karar; tümör/meme oranı, multisentrisite ve hasta tercihine göre verilir.

Sentinel lenf nodu biyopsisi nedir?

Tümörden lenfatik drenajı alan ilk lenf nodlarının (genellikle 1-3 adet) radyokolloid ve/veya mavi boya ile işaretlenip çıkarılması işlemidir. Aksiller diseksiyonun morbiditesini önler.

Hangi hastaya kemoterapi gerekir?

Karar; moleküler alt tip, tümör boyutu, lenf nodu durumu, Ki-67, derece ve Oncotype DX / MammaPrint gibi genomik testlerle verilir. Düşük genomik riskli ER+/HER2- hastalarda kemoterapi atlanabilir.

Hormonoterapi ne kadar sürer?

Standart süre 5 yıldır. Yüksek riskli hastalarda 10 yıla uzatılmış endokrin tedavi uygulanabilir. Premenopozal yüksek riskli hastalarda over supresyonu eklenir.

HER2 pozitif hastalıkta hedefe yönelik tedavi nasıldır?

Trastuzumab 1 yıl süreyle, yüksek riskli olgularda pertuzumab ile kombine uygulanır. Neoadjuvan tedavi sonrası rezidüel hastalıkta T-DM1 14 siklus verilir.

Genetik test ne zaman gerekir?

50 yaş altı tanı, üçlü negatif fenotip, bilateral hastalık veya kuvvetli aile öyküsünde BRCA1/2, PALB2, TP53 panel testi önerilir.

Fertilite koruma mümkün mü?

Evet. Kemoterapi öncesi GnRH agonistleri, embriyo veya oosit kriyoprezervasyonu ile fertilite korunabilir.